ΠΆΡΚΟ GÜELL ΑΡΧΙΤΕΚΤΟΝΙΚΉ

Το 1900, ένας πλούσιος Καταλανός βιομήχανος, ο Eusebi Güell, ζήτησε από τον Γκαουντί να σχεδιάσει το Πάρκο Güell ως οικιστική ανάπτυξη για πλούσιες οικογένειες στην ιδιοκτησία του, το Muntanya Pelada (Γυμνό Βουνό). Εμπνευσμένο από το αγγλικό κίνημα των κηπουπόλεων, ονομάστηκε "Πάρκο Güell". Ο Γκαουντί διατήρησε τα υπάρχοντα δέντρα, όπως χαρουπιές και ελιές, και χρησιμοποίησε τοπικά, ανθεκτικά στην ξηρασία φυτά. Σχεδίασε επίσης συστήματα συλλογής νερού με βάση τις μεθόδους άρδευσης της παιδικής του ηλικίας για την πρόληψη της διάβρωσης και τη διαχείριση των αναγκών σε νερό, συνδυάζοντας το φυσικό περιβάλλον με τον πρακτικό σχεδιασμό.

Το Πάρκο Güell έχει σχεδιαστεί ως ένας ήσυχος χώρος, με κτίρια που ενσωματώνονται φυσικά στο τοπίο και ενθαρρύνουν τη χαλάρωση. Η τοποθεσία προσφέρει όμορφη θέα στη θάλασσα και τη Βαρκελώνη. Οι κατασκευές της εισόδου, με τις μοναδικές στέγες και τις κορυφές τους, ταιριάζουν καλά με τον κήπο και δεν επισκιάζουν το περιβάλλον. Οι ήσυχες γωνιές, οι κρυμμένοι κήποι και τα σημεία θέασης προσφέρουν μοναξιά, περισυλλογή και καθαρό αέρα. Ο σχεδιασμός περιλαμβάνει περίπου 60 τριγωνικά οικόπεδα με δαιδαλώδη μονοπάτια, βιόδρομους και σκαλοπάτια που ταιριάζουν με το λοφώδες έδαφος. Τα φυσικά υλικά, τα φωτεινά ψηφιδωτά και οι απαλές καμπύλες δημιουργούν μια ήρεμη, αρμονική ατμόσφαιρα που συνδέει την αρχιτεκτονική με τη φύση.

Η σκάλα του δράκου είναι μια εντυπωσιακή σκάλα στην είσοδο του πάρκου Güell με ένα μεγάλο γλυπτό δράκου στο κάτω μέρος. Οι σκάλες είναι διακοσμημένες με πολύχρωμα ψηφιδωτά και οδηγούν στο κύριο μέρος του πάρκου. Τα σκαλοπάτια οδηγούν σε δύο τοίχους, σχηματίζοντας βεράντες και σπηλιές σε κάθε πλευρά. Η σκάλα έχει τρία τμήματα, με νερό που ρέει από ένα σιντριβάνι. Στο πρώτο σκαλοπάτι υπάρχουν σχήματα που μοιάζουν με καλικάντζαρους, ενώ στα μισά του ύψους υπάρχει το έμβλημα της Καταλονίας. Πιο ψηλά, ο περίφημος δράκος (ή σαλαμάνδρα) καλύπτεται από πολύχρωμα ψηφιδωτά. Ο δράκος, που ονομάζεται "El Drac", έχει γίνει ένα από τα πιο εμβληματικά σύμβολα του πάρκου. Στην κορυφή, κάτω από την αίθουσα Hypostyle, υπάρχει ένα καμπυλωτό παγκάκι σε σχήμα ελληνικού θεάτρου.

Ο Eusebi Güell ήθελε τα σπίτια στο οικιστικό του συγκρότημα να έχουν ένα συγκεκριμένο στυλ, οπότε ο Γκαουντί σχεδίασε ένα πρότυπο σπίτι επίδειξης για να παρουσιάσει τον τύπο κατοικίας που οραματιζόταν. Το σπίτι ανατέθηκε από τον Josep Pardo i Casanovas, τον εργολάβο του πάρκου Güell, και χτίστηκε με βάση τα σχέδια του στενού συνεργάτη του Γκαουντί, αρχιτέκτονα Francesc Berenguer το 1904. Το 1906, ο πατέρας του Αντόνι Γκαουντί αγόρασε το σπίτι και ο Γκαουντί έζησε εκεί μέχρι το θάνατό του το 1926. Το στυλ του Berenguer ήταν πιο διακριτικό από την τολμηρή, οργανική προσέγγιση του Γκαουντί. Ωστόσο, όπως και ο Γκαουντί, μοιραζόταν τη βαθιά δέσμευση για την ενσωμάτωση της αρχιτεκτονικής με το φυσικό περιβάλλον.

Στο κέντρο του πάρκου Güell βρίσκεται μια μεγάλη πλατεία που ονομάζεται Plaça de la Natura (Πλατεία της Φύσης), η οποία αρχικά ονομάστηκε Ελληνικό Θέατρο επειδή προοριζόταν για υπαίθριες παραστάσεις. Ένα μέρος της πλατείας είναι χτισμένο στο βράχο, ενώ το άλλο μέρος στηρίζεται πάνω από την αίθουσα Hypostyle. Από τη μία πλευρά, οριοθετείται από ένα κυματιστό παγκάκι που καλύπτεται από ψηφιδωτά κεραμίδια σχεδιασμένα από τον Josep M. Jujol. Στην άλλη πλευρά, υπάρχει ένας τοίχος αντιστήριξης με μεγάλα κιονόκρανα που μοιάζουν με φοίνικες.

Ένα από τα πιο διάσημα χαρακτηριστικά του πάρκου είναι το Serpentine Bench, ένα πολύχρωμο, καμπυλωτό κάθισμα από φωτεινά κεραμικά πλακάκια. Περνάει γύρω από την άκρη της κύριας βεράντας κοντά στο Hypostyle Room, προσφέροντας όμορφη θέα στο πάρκο και την πόλη. Τα ζωηρά ψηφιδωτά του πάγκου το καθιστούν δημοφιλές σημείο για να καθίσουν και να χαλαρώσουν οι επισκέπτες.

Η οικία Trias είναι μία από τις κατοικίες που χτίστηκαν αρχικά στο πάρκο Güell κατά την πρώιμη ανάπτυξή του και είναι η μόνη που εξακολουθεί να ανήκει σε ιδιώτη. Σχεδιασμένο από τον Juli Batllevell i Arús στις αρχές του 20ου αιώνα, το σπίτι διαθέτει απλό αλλά κομψό σχεδιασμό με καθαρές γραμμές και ισορροπημένη διάταξη. Περιλαμβάνει κλασικά καταλανικά αρχιτεκτονικά στοιχεία, όπως μια ψηλή δίρριχτη στέγη και διακοσμητικές λεπτομέρειες, και χρησιμοποιεί φυσικά υλικά όπως πέτρα και ξύλο που δένουν με το τοπίο του πάρκου. Το σπίτι προσθέτει μια πιο οικιστική και λειτουργική πτυχή στο κτήμα, σε αντίθεση με την πιο φανταχτερή εμφάνιση του πάρκου Güell. Παρόλο που ο κόμης Eusebi σχεδίαζε να κατασκευάσει 60 κατοικίες, μόνο δύο σπίτια ολοκληρώθηκαν στην πραγματικότητα.